Ελευθερία, φιλοπατρία, αυτοθυσία, ομοψυχία, ανδρεία, γενναιότητα, ηρωισμός ,ρωμαλεότης, υστεροφημία .Αυτές είναι μερικές μόνο λέξεις κάθε φορά που οι περισσότεροι εκ των Ελλήνων ανασύρουν από την μνήμη τους το μέγα ιστορικό γεγονός των Θερμοπυλών ενθυμούμενοι τον Σπαρτιάτη βασιλιά Λεωνίδα και τους 300 επίλεκτους στρατιώτες του που με αυτοθυσία υπεράσπισαν τα Στενά .
Αυτό που όμως το ίδιο το νωπό παρελθόν μάς διδάσκει είναι πως στις περιπτώσεις που το Χόλιγουντ κατέφυγε στην ελληνική ιστορία για να αντλήσει θεματολογία επικών υπερπαραγωγών, η εντός συνόρων υποδοχή κάθε άλλο παρά συνοδεύτηκε με συναισθήματα ανάλογης …υπερηφάνειας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η «Τροία» του Βόλφγκανγκ Πέτερσεν που κυκλοφόρησε το 2004, αλλά και ο «Μέγας Αλέξανδρος» του Όλιβερ Στόουν, που ακολούθησε λίγους μήνες αργότερα. Αμφότερα υπήρξαν πολλά υποσχόμενες παραγωγές υψηλού προϋπολογισμού, διανθισμένες με συναρπαστικές σκηνές μάχης, ωστόσο στιγματίστηκαν ως ιστορικά ανακριβείς και αντιμετώπισαν τη δριμεία κριτική του συνόλου των θεατών αλλά εισέπραξαν κατευόδια μερίδας του τύπου !!! Ακολουθώντας τον ίδιο …σκληρό νόμο, λοιπόν, οι «300» πέτυχε εκεί που οι άλλες δυο δεν τα κατάφεραν. Αν και ιστορικά ανακριβείς μίλησε στην καρδιά των ελλήνων θεατών παρά τις κακές κριτικές του μεγαλυτέρου μέρους του τύπου αλλά και του υπουργού πολιτισμού!!!
Πριν από περίπου δύο χρόνια, το όνομα του διακεκριμένου στο χώρο των κόμικς, Φρανκ Μίλερ, σιγοψιθυρίστηκε σχεδόν από ολόκληρο το κινηματογραφόφιλο κοινό, μετά την τεράστια απήχηση της μεταφοράς τού «Sin City» στη μεγάλη οθόνη. Πλέον, εν έτει 2007, απασχολεί έντονα και το ευρύ …ελληνικό κοινό, καθώς η κινηματογραφική διασκευή μιας άλλης εικονογραφημένης νουβέλας του διάσημου δημιουργού σχετίζεται άμεσα με την ιστορία του τόπου μας, αφηγούμενη τα ιστορικά γεγονότα της μάχης των Θερμοπυλών (480 π.Χ.) και την ηρωική άμυνα μέχρις εσχάτων του βασιλιά Λεωνίδα και των 300 Σπαρτιατών.
Και αν το γνωστό επίγραμμα του αρχαίου ποιητή Σιμωνίδη* προτρέπει διά «στόματος» των νεκρών πολεμιστών να διαδοθούν στους συμπατριώτες τους τα ηρωικά κατορθώματά τους, ο Μίλερ, υπακούοντας στους δικούς του νόμους, φρόντισε να τα διαδώσει σε ολόκληρο τον κινηματογραφικό κόσμο. Έστω και αν η δική του, εναλλακτική εκδοχή εγείρει ποικίλες αντιρρήσεις…
Η ιδιαιτερότητα των «300» άλλωστε έγκειται στο γεγονός πως δε βασίζεται στις ιστορικές καταγραφές των γεγονότων, αλλά αντλεί το υλικό του αποκλειστικά από τη σειρά κόμικς του Φρανκ Μίλερ. Ο ίδιος ο δημιουργός μάλιστα τόνισε: «Δεν πρέπει να τη δείτε σαν ταινία βασισμένη σε αληθινά περιστατικά, απλούστατα γιατί δεν είναι. Πρόκειται για μια ταινία μυθοπλασίας με πολλά φανταστικά στοιχεία που προστέθηκαν για να γίνει πιο εντυπωσιακή». Και η «σφαίρα» της μυθοπλασίας υπήρξε ουσιαστικά ανέκαθεν το πεδίο δράσης του Μίλερ. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σταθούμε και να παραδεχτούμε ότι στις μάχες σεβάσθηκε το ιστορικό κείμενο του Ηροδότου και είναι αυτό που άγγιξε το κινηματογραφόφιλο κοινό.
Ο Μίλερ δε θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι επιχειρεί να παραδώσει μαθήματα…ιστορίας. Αντιθέτως, όλα συνοψίζονται στην εξής ατάκα του Ζακ Σνάιντερ, σκηνοθέτη του φιλμ: «Ο Φρανκ πήρε ένα ιστορικό γεγονός και το μετέτρεψε σε μυθολογία…».
Έχουμε διανύσει σχεδόν μια δεκαετία από τότε που κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος της πεντάτομης σειράς κόμικ «300». Ο Φρανκ Μίλερ ωστόσο επεξεργαζόταν την ιδέα της συγγραφής του από όταν ήταν ακόμη παιδί και είχε εντυπωσιαστεί από την ιστορία του Λεωνίδα και των 300 Σπαρτιατών, που έπεσαν ηρωικά στο πεδίο της μάχης πολεμώντας ενάντια στο πολυάριθμο στρατό του Πέρση βασιλιά Ξέρξη. Ένα γεγονός το οποίο όμως δεν είχε υποπέσει στην αντίληψή του επειδή υπήρξε λάτρης της αρχαίας ελληνικής ιστορίας, αλλά επειδή έτυχε να παρακολουθήσει την ταινία «The 300 Spartans» (1962).
Έκτοτε χαρακτήριζε τη Μάχη των Θερμοπυλών ως «την καλύτερη ιστορία που έχει ακούσει ποτέ», αλλά μόλις προς τα μέσα της δεκαετίας του ’90 αποφάσισε να ταξιδέψει στη χώρα μας, να δει από κοντά τις Θερμοπύλες και να συλλέξει τις απαραίτητες πληροφορίες που θα τον βοηθούσαν στην υλοποίηση του έργου. Τελικά το πρώτο τεύχος κυκλοφόρησε το 1998 από την «Dark Horse Comics» και έφερε τον τίτλο «Τρόμος», ενώ τα επόμενα τέσσερα ονομάστηκαν κατά σειρά «Καθήκον», «Δόξα», «Μάχη» και «Νίκη».
Από τους τίτλους και μόνο γίνεται αισθητή η ατμόσφαιρα έντασης που αποπνέεται μέσα από τις σελίδες των «300» και η οποία -δεδομένης και της τελειομανίας του Μίλερ- αποτυπώνεται πλήρως και στην ταινία. Για να επιτευχθεί αυτό βέβαια και να διατηρηθεί το σκοτεινό περιβάλλον της εικονογραφημένης σειράς, χρειάστηκε να υποστούν ψηφιακή επεξεργασία όλες οι σκηνές των γυρισμάτων, με τους ηθοποιούς να «παίζουν» σε κενό φόντο και εν συνεχεία ο υπολογιστής να συμπληρώνει το πλάνο με τα αντίστοιχο βάθος κάνοντας την ταινία να μοιάζει ζωντανή και γυρισμένη στα πανέμορφα τόπια της Πελοποννήσου και της Στερεάς….
Από το in.gr αντλώ τα παρακάτω
Ρεκόρ στα ελληνικά κινηματογραφικά ταμεία σπάνε οι 300 του Λεωνίδα, παρά τις μέτριες κριτικές που έλαβαν. Στο πρώτο τετραήμερο προβολής τους στις ελληνικές αίθουσες έκοψαν πάνω από 300.000 εισιτήρια, ξεπερνώντας κατά πολύ την Πολίτικη κουζίνα ή τη Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο.
Με 110 κόπιες σε 133 αίθουσες σε όλη την Ελλάδα, οι 300 εκτόπισαν από την πρώτη θέση και την Τροία (που στο άνοιγμά της είχε κόψει 200.000 εισιτήρια σε 145 αίθουσες) και τους Πειρατές της Καραϊβικής, το σεντούκι του νεκρού που σε 225 αίθουσες τις αντίστοιχες μέρες είχε κάνει 220.000 εισιτήρια πανελλαδικά.
Η εισπρακτική εκτίναξη των 300 ανάγκασε για πρώτη φορά πολλούς αιθουσάρχες μεμονωμένων αιθουσών σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας να προγραμματίσουν και μεταμεσονύχτιες προβολές. Στην Ελλάδα η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της λόγω θέματος.
Αλλά και στην Αμερική ήταν εντυπωσιακό το άνοιγμά της, καθώς τις δύο πρώτες μέρες οι εισπράξεις ξεπέρασαν τα 66 εκατομμύρια δολάρια (η ταινία που θεωρείται μάλλον χαμηλού προϋπολογισμού -63 εκατ. δολάρια- έβγαλε ήδη τα έξοδά της). Χαρακτηριστικό είναι ότι ήταν από τις ελάχιστες φορές σε άνοιγμα ταινίας που οι περισσότερες από τις 3.100 αίθουσες που προέβαλλαν τους 300 στη Βόρεια Αμερική είχαν προπωλήσει όλα τα εισιτήρια μέρες πριν !!!!
Στο διά ταύτα .Ο Φρανκ Μίλερ πήρε ένα αληθινό γεγονός και το μετέτρεψε σε μυθολογία, σε αντίθεση με το σύνηθες που είναι να παίρνουν ένα μυθολογικό γεγονός και να το μεταφέρουν στην πραγματικότητα .
* Ω ξείν’ αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα, τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι.