Μάχη με δεκάδες πύρινα μέτωπα δίνουν οι δυνάμεις της Πυροσβεστικής. Το έργο της πυρόσβεσης καθίσταται δυσκολότερο λόγω των ανέμων, που πνέουν στις περιοχές αυτές. Ο αριθμός των πυρκαγιών το τελευταίο 24ωρο ξεπέρασε τις 100. Στο Μάτι της Ραφήνας, όπου εκδηλώθηκε πυρκαγιά και κατασβέστηκε γρήγορα βρέθηκε εμπρηστικός μηχανισμός, ενώ στη Στυλίδα μία φωτοβολίδα. (Δελτία ειδήσεων) .Είναι προφανές ότι υπάρχουν πολιτικές ευθύνες. Είναι γεγονός ότι υπήρξε ολιγωρία και ότι δεν λειτούργησαν οι μηχανισμοί πρόληψης, ώστε να μη λάβουν μεγάλες διαστάσεις τα μέτωπα της πυρκαγιάς και να μην αντιμετωπίζονται πλέον. Δε μπορούμε να καταδικάσουμε την Πυροσβεστική, η οποία τα προηγούμενα χρόνια είχε αποτελεσματικά αντιμετωπίσει το θέμα των πυρκαγιών.
Τίποτε όμως δεν μπορεί να φέρει αποτέλεσμα αν δε χτυπηθούν στη ρίζα τους οι μηχανισμοί που «οπλίζουν» το χέρι των εμπρηστών. Σε μια χώρα με αλλεπάλληλες νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων, με τεράστια οικονομικά συμφέροντα πίσω από τους καταπατητές, δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστούν τα φαινόμενα εμπρησμών.
Η μοίρα των δασών της Ελλάδος είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι να καίγονται και να ανανεώνονται μέσα σε μεγάλα χρονικά διαστήματα ή και όχι . .Η χώρα μας , όμως, κατέχει μια παγκόσμια πρωτοτυπία: πολύ συχνά στη θέση των καμένων εκτάσεων «ξεφυτρώνουν» βίλες, αυθαίρετα κτίσματα ακόμη και ολόκληροι οικισμοί .Τα προηγούμενα χρόνια έχουν καεί αρκετές φορές μεγάλες εκτάσεις δάσους και αντί να κηρυχθούν αναδασωτέες, όπως ρητά ορίζει ο νόμος, μένουν όπως τις άφησε η φωτιά, έρμαια καταπατητών, συνεταιρισμών με τίτλους ιδιοκτησίας και εργολάβων. Η κατάσταση τα τελευταία χρόνια έχει επιδεινωθεί. Οι πολυεπίπεδες βίλες είναι πολύ περισσότερες, ενώ στη θέση του καμένου δάσους έχουν ανοίξει δρόμοι, αρκετοί από τους οποίους είναι ήδη ασφαλτοστρωμένοι. Όσο κι αν ακούγεται εξωφρενικό, εκατοντάδες στρέμματα δασών εντάσσονται στα σχέδια των εκάστοτε πόλεων, οι πυρκαγιές ξεκαθαρίζουν απλά κάποια νομικά κωλύματα που εμποδίζουν τους εργολάβους να χτίσουν όσο υπάρχει το δάσος.
ΤέλοςφόρμαςΑρχήφόρμαςΕκούσιοι κι ακούσιοι εμπρηστές αποδεικνύεται ότι είναι οι αυτουργοί των πυρκαγιών που κατέκαψαν διάφορες περιοχές της χώρας μας, τα τελευταία 10 χρόνια .Φταίει, όμως, και η βιομηχανοποιημένη αδιαφορία μας. Έχουμε πολλά τενεκεδάκια για να πετάξουμε στις ανεξέλεγκτες χωματερές, όπως και μπουκάλια ,μόνο που αυτά στην πορεία του χρόνου μας εκδικούνται και γίνονται αίτια πρόκλησης πυρκαγιών. Όσο για τις απαντήσεις στο ερώτημα πώς καίγονται τα δάση, δεν είναι μόνον στατιστικές αλλά και κοινωνιολογικές...
-Πάνω από 80% οφείλονται σε ακούσιο ή εκούσιο εμπρησμό.
-Το 52% των πυρκαγιών προκαλούνται από αυταναφλέξεις. Δηλαδή, από συγκέντρωση και αντανάκλαση ηλιακών ακτινών από σπασμένα γυαλιά και κονσέρβες.
-Το 27% σε αυταναφλέξεις από ανεξέλεγκτες χωματερές.
-8-10% από τυχαία γεγονότα, όπως κάψιμο χόρτων κ.λ.π., ή σε φυσικά φαινόμενα όπως κεραυνοί.
Μια φωτιά δεν αφήνει πίσω της μόνον καμένες εκτάσεις, κατεστραμμένες περιουσίες κι ανθρώπινα θύματα. Κληροδοτεί επίσης έναν ατμοσφαιρικό εφιάλτη στις επόμενες γενιές.
Όπως προκύπτει η χώρα μας, όπως και πολλές άλλες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τις φωτιές κάθε καλοκαίρι, ευνοούν σε αυτό που συνηθίσαμε πια να αποκαλούμε φαινόμενο του θερμοκηπίου με αποτέλεσμα τη συσσώρευση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα που προκαλεί μια συνεχή και σταδιακή θέρμανση της ατμόσφαιρας.
Οι εκάστοτε Κυβερνήσεις, επιδιώκοντας την ανατροπή του Συνταγματικού πλαισίου προστασίας των δασών, «λύνουν τα χέρια» στους καταπατητές και οικοπεδοφάγους να κάψουν τα δάση και να τα καταπατήσουν.
Ποιός, λοιπόν, είναι ο ηθικός αυτουργός των εμπρησμών; Η πρώην ή η νυν κυβέρνηση με τις αλλαγές για τα δάση που προωθεί, αναθεωρώντας το άρθρο 24 του συντάγματος για το φυσικό περιβάλλον; Μάλλον όλοι τους και όλοι μας…
Τίποτε όμως δεν μπορεί να φέρει αποτέλεσμα αν δε χτυπηθούν στη ρίζα τους οι μηχανισμοί που «οπλίζουν» το χέρι των εμπρηστών. Σε μια χώρα με αλλεπάλληλες νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων, με τεράστια οικονομικά συμφέροντα πίσω από τους καταπατητές, δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστούν τα φαινόμενα εμπρησμών.
Η μοίρα των δασών της Ελλάδος είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι να καίγονται και να ανανεώνονται μέσα σε μεγάλα χρονικά διαστήματα ή και όχι . .Η χώρα μας , όμως, κατέχει μια παγκόσμια πρωτοτυπία: πολύ συχνά στη θέση των καμένων εκτάσεων «ξεφυτρώνουν» βίλες, αυθαίρετα κτίσματα ακόμη και ολόκληροι οικισμοί .Τα προηγούμενα χρόνια έχουν καεί αρκετές φορές μεγάλες εκτάσεις δάσους και αντί να κηρυχθούν αναδασωτέες, όπως ρητά ορίζει ο νόμος, μένουν όπως τις άφησε η φωτιά, έρμαια καταπατητών, συνεταιρισμών με τίτλους ιδιοκτησίας και εργολάβων. Η κατάσταση τα τελευταία χρόνια έχει επιδεινωθεί. Οι πολυεπίπεδες βίλες είναι πολύ περισσότερες, ενώ στη θέση του καμένου δάσους έχουν ανοίξει δρόμοι, αρκετοί από τους οποίους είναι ήδη ασφαλτοστρωμένοι. Όσο κι αν ακούγεται εξωφρενικό, εκατοντάδες στρέμματα δασών εντάσσονται στα σχέδια των εκάστοτε πόλεων, οι πυρκαγιές ξεκαθαρίζουν απλά κάποια νομικά κωλύματα που εμποδίζουν τους εργολάβους να χτίσουν όσο υπάρχει το δάσος.
ΤέλοςφόρμαςΑρχήφόρμαςΕκούσιοι κι ακούσιοι εμπρηστές αποδεικνύεται ότι είναι οι αυτουργοί των πυρκαγιών που κατέκαψαν διάφορες περιοχές της χώρας μας, τα τελευταία 10 χρόνια .Φταίει, όμως, και η βιομηχανοποιημένη αδιαφορία μας. Έχουμε πολλά τενεκεδάκια για να πετάξουμε στις ανεξέλεγκτες χωματερές, όπως και μπουκάλια ,μόνο που αυτά στην πορεία του χρόνου μας εκδικούνται και γίνονται αίτια πρόκλησης πυρκαγιών. Όσο για τις απαντήσεις στο ερώτημα πώς καίγονται τα δάση, δεν είναι μόνον στατιστικές αλλά και κοινωνιολογικές...
-Πάνω από 80% οφείλονται σε ακούσιο ή εκούσιο εμπρησμό.
-Το 52% των πυρκαγιών προκαλούνται από αυταναφλέξεις. Δηλαδή, από συγκέντρωση και αντανάκλαση ηλιακών ακτινών από σπασμένα γυαλιά και κονσέρβες.
-Το 27% σε αυταναφλέξεις από ανεξέλεγκτες χωματερές.
-8-10% από τυχαία γεγονότα, όπως κάψιμο χόρτων κ.λ.π., ή σε φυσικά φαινόμενα όπως κεραυνοί.
Μια φωτιά δεν αφήνει πίσω της μόνον καμένες εκτάσεις, κατεστραμμένες περιουσίες κι ανθρώπινα θύματα. Κληροδοτεί επίσης έναν ατμοσφαιρικό εφιάλτη στις επόμενες γενιές.
Όπως προκύπτει η χώρα μας, όπως και πολλές άλλες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τις φωτιές κάθε καλοκαίρι, ευνοούν σε αυτό που συνηθίσαμε πια να αποκαλούμε φαινόμενο του θερμοκηπίου με αποτέλεσμα τη συσσώρευση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα που προκαλεί μια συνεχή και σταδιακή θέρμανση της ατμόσφαιρας.
Οι εκάστοτε Κυβερνήσεις, επιδιώκοντας την ανατροπή του Συνταγματικού πλαισίου προστασίας των δασών, «λύνουν τα χέρια» στους καταπατητές και οικοπεδοφάγους να κάψουν τα δάση και να τα καταπατήσουν.
Ποιός, λοιπόν, είναι ο ηθικός αυτουργός των εμπρησμών; Η πρώην ή η νυν κυβέρνηση με τις αλλαγές για τα δάση που προωθεί, αναθεωρώντας το άρθρο 24 του συντάγματος για το φυσικό περιβάλλον; Μάλλον όλοι τους και όλοι μας…