Η συμμετοχή στις παρελάσεις αποτελεί εκδήλωση τιμής προς όλους εκείνους που αγωνίστηκαν για να διασφαλίσουν την ελευθερία και την ανεξαρτησία της πατρίδος μας. Οι νέες και οι νέοι συμμετέχουν συνειδητά, διότι καθιστούν επίκαιρο το αξιακό πλαίσιο των διαχρονικών αγώνων του ελληνικού λαού. Οσοι επιδιώκουν την πρόοδο και την καταξίωση στο σύγχρονο και ανταγωνιστικό περιβάλλον γνωρίζουν ότι το ήθος, η αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια των Ελλήνων αποτελούν ποιοτικά στοιχεία, τα οποία αξίζει να υπηρετούμε»«Συνεπώς», καταλήγει η δήλωση του υφυπουργού, «απόψεις οι οποίες προσδίδουν διαφορετικό νόημα στους εορτασμούς των εθνικών επετείων είναι σεβαστές, αλλά τοποθετούνται εκτός των παραδόσεων και των πεποιθήσεων με τις οποίες πορεύεται ο ελληνισμός».
(Ανδρέας Λυκουρέντζος, υφυπουργός Παιδείας)
Μία ομάδα συμπολιτών μας, οι οποίοι αυτοαποκαλούνται προοδευτικοί, βάλλουν συστηματικά εναντίον θεσμών και παραδόσεων, και κατά των αξιών του Έθνους. Δικαίωμά τους είναι να ασκούν κριτική και να εκφράζουν την άποψή τους. Άλλωστε μία δημοκρατική κοινωνία ωριμάζει όταν ακούονται διαφορετικές απόψεις. Το πρόβλημά τους, όμως, είναι ότι χρησιμοποιούν ανακριβή και ατεκμηρίωτα επιχειρήματα με αποτέλεσμα να παραπληροφορούν τον λαό.Προ ολίγων ετών μάς έλεγαν ότι η αναγραφή του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες καθιερώθηκε επί Κατοχής από τους Γερμανούς. Τότε βγήκαν στην τηλεόραση δεκάδες επώνυμοι και ανώνυμοι πολίτες και επέδειξαν ταυτότητες συγγενών τους από το 1918 και από το 1926 που ήδη ανέγραφαν το θρήσκευμα. Οι δήθεν προοδευτικοί απεδείχθησαν ανιστόρητοι.
Σήμερα έρχονται πάλι με κατασκευασμένα επιχειρήματα και ζητούν να καταργηθούν οι μαθητικές παρελάσεις κατά τις Εθνικές Επετείους. Ισχυρίζονται ότι τις καθιέρωσε η δικτατορία Μεταξά το 1936, άρα αποπνέουν ... συντηρητισμό και μιλιταρισμό (Η πρώτη μαθητική παρέλαση δεν έγινε επί Μεταξά το 1936 αλλά επί Ελευθέριου Βενιζέλου το 1930). Και εδώ η προοδευτικότητα πιάνεται αδιάβαστη. Στην Αδριανούπολη οι μαθητές των ελληνικών σχολείων παρουσίαζαν παρελάσεις κατά τα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνος, δηλαδή επί Οθωμανών. Οι ιστορικοί της Σμύρνης περιγράφουν τις μαθητικές παρελάσεις που ετελούντο προ του 1922 μπροστά στον Μητροπολίτη Χρυσόστομο , τον μετέπειτα Εθνοϊερομάρτυρα. Στην Κύπρο οι μαθητικές παρελάσεις των Ελληνοπαίδων θεσμοθετήθηκαν πολύ πριν από το 1936, δηλαδή επί Βρετανικής διοικήσεως. Ένα θεσμό του Ελληνικού Σχολείου, τον οποίο ανέχθηκαν οι Οθωμανοί και Βρετανοί κατακτητές, θέλουν σήμερα να καταργήσουν οι Έλληνες ...προοδευτικοί .
Πέραν τούτου οι μαθητικές παρελάσεις αποτελούν έκφραση τιμής στην ίδια τη νεολαία μας. Αποτελούν υπόμνηση των αγώνων των νέων μας κατά τη διαχρονική πάλη του Ελληνισμού για την Ελευθερία του. Τιμούμε έτσι τους αρχαίους Αθηναίους Εφήβους, οι οποίοι ορκιζόντουσαν να φυλάττουν τα όσια και τα ιερά της πατρίδας. Τιμούμε τους νεκρούς των εθνικών αγώνων, στους οποίους περιλαμβάνονται πολλοί μαθητές και φοιτητές.
Όλους αυτούς τους αγώνες τιμούν οι νέοι μας όταν παρελαύνουν. Και είναι σαν να καταθέτουν αιώνιο στεφάνι στους συνομηλίκους τους ,των παλαιοτέρων εποχών και των συνεχών αγώνων ,παρότι μια μικρή θορυβώδης μειοψηφία μηδενιστών ,βάλει τις τελευταίες ημέρες ,εναντίον αυτής της παράδοσης …