Mε μεγάλες θυσίες κατορθώνει να αντεπεξέλθει στην εκπαίδευση των παιδιών του ο μέσος Έλληνας γονιός. Μειώνει τα προσωπικά του έξοδα, περιορίζει τη διασκέδασή του αλλά εργάζεται περισσότερο . .Η συνταγματική «επιταγή» για δωρεάν παιδεία αποδεικνύεται στην πράξη κενή. Όπως δείχνει έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), το 80% των γονιών δήλωσε ότι κάνει θυσίες και οικονομία για την όσο το δυνατόν καλύτερη εκπαίδευση των παιδιών. Ωστόσο, οι επτά στους δέκα (70%) πιστεύουν ότι η εκπαίδευση σήμερα είναι ανεπαρκής και δεν μπορεί να προσαρμοστεί με τις νέες απαιτήσεις. Έτσι, το 65% των γονιών θεωρούν ότι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση αποτελεί επιτακτικό βήμα για την παιδεία μας. Και μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια. Οι περισσότεροι -το 56,7%- κρίνουν ότι λείπουν οι ειδικοί για την ψυχολογική υποστήριξη των μαθητών.
Ειδικότερα, οι ανεπάρκειες του ελληνικού σχολείου αναγκάζουν τις οικογένειες να δίνουν ένα τεράστιο ποσό από το ετήσιο εισόδημά τους στην εκπαίδευση των παιδιών (φροντιστήρια για τις εισαγωγικές στο πανεπιστήμιο, ξένες γλώσσες και άλλες δραστηριότητες, όπως ο αθλητισμός κ.ά.), επιβεβαιώνοντας τα στοιχεία έρευνας του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ, σύμφωνα με τα οποία ετησίως δίνονται 4.371,3 εκατ. ευρώ από τον οικογενειακό προϋπολογισμό για την εκπαίδευση των παιδιών ! Εξ αυτών, για την πρωτοβάθμια και προσχολική εκπαίδευση δίνονται 804 εκατ. ευρώ και το μεγαλύτερο μέρος τους (248,7 εκατ. ευρώ) για ξένες γλώσσες (30,9% της συνολικής δαπάνης για παιδιά έως 12 ετών). Για τους μαθητές γυμνασίου και λυκείου οι γονείς δίνουν 1.345,9 εκατ. ευρώ. Ξεχωρίζουν τα κονδύλια για φροντιστήρια (503,6 εκατ. ευρώ) και ιδιαίτερα μαθήματα (258,7 εκατ. ευρώ), δηλαδή 762,3 εκατ. ευρώ, πάνω από το μισό (56,6%) των συνολικών δαπανών. Τέλος, για τις σπουδές στο πανεπιστήμιο δίνουν 1.441,8 εκατ. ευρώ.
Η συντριπτική πλειονότητα -το 95%- των γονιών δηλώνει ότι εάν χρειαστεί είναι διατεθειμένοι να κάνουν και άλλες θυσίες για να πληρώσουν για τις σπουδές των παιδιών. Ο λόγος; Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η επαγγελματική και κοινωνική επιτυχία των νέων εξασφαλίζεται με την απόκτηση ενός πτυχίου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Σύμφωνα με έρευνα του ΕΚΚΕ για «το ελληνικό σχολείο στην αυγή του 21ου αιώνα» ,το άγχος των γονιών ήδη αρχίζει όταν τα παιδιά φοιτούν στο δημοτικό και κορυφώνεται στο γυμνάσιο και το λύκειο. Είναι χαρακτηριστικό ότι για να καλύψουν τα έξοδα της εκπαίδευσης των παιδιών τους το 41,7% των γονιών μαθητών δημοτικού εργάζεται περισσότερο, ενώ για τους γονείς μαθητών γυμνασίου το ποσοστό αυξάνεται στο 52%. Παρά την κορύφωση στην τριετία του γυμνασίου, υπάρχουν κάποιοι γονείς (το 44,9%) που δήλωσαν ότι δουλεύουν ακόμη περισσότερο όταν το παιδί φτάνει στο λύκειο. Κατά την κρίσιμη αυτή δωδεκαετία οι γονείς μειώνουν τις προσωπικές δαπάνες και τις εξόδους τους, ενώ αρκετοί «κόβουν» και από τις διακοπές.
Όνειρο των περισσότερων γονιών είναι τα παιδιά τους να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο, αφού πιστεύουν ότι οι σπουδές είναι απαραίτητες για την ένταξή τους στην κοινωνία και ότι με αυτές θα έχουν καλύτερο μέλλον. Βέβαια, η προσήλωση στον στόχο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης οφείλεται, εν μέρει, και στην ανεπάρκεια και το χαμηλό κύρος που έχει στην Ελλάδα η επαγγελματική εκπαίδευση. . . Από τα παραπάνω προκύπτει δυστυχώς και δεν χρειαζόταν η έρευνα για να το καταλάβουμε , ότι η ελληνική εκπαίδευση είναι ανεπαρκής και δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές προκλήσεις. Χρειάζονται μεταρρυθμίσεις και υποδομές άμεσα ,για να αντεπεξέλθουμε στις προκλήσεις που έπονται . . .