Έντονες διεργασίες και πιέσεις για την λύση του προβλήματος της ονομασίας «του κράτους των Σκοπίων» , που άρχισε να δημιουργεί μεθοδικά και συστηματικά εθνική και κρατική οντότητα από την εποχή του Τίτο και να διεκδικεί ανυποχώρητα τον τίτλο της κρατικής του υπόστασης με το όνομα «Μακεδονία».Αδαείς και ανιστόρητοι στην Ελλάδα και αφορά και πρόσωπα και πολιτικούς φορείς, πιστεύουν για διάφορους λόγους, ιδεολογικούς, πολιτικούς κ.λπ. ότι το όνομα δεν παίζει κανένα ρόλο. Σημασία έχει μόνο η ειρηνική συμβίωση των δύο λαών, με την καταπολέμηση των εθνικιστικών και σοβινιστικών επιδιώξεων εκατέρωθεν και την θεμελίωση της πολιτικής σταθερότητας στην τόσο έκρυθμη και εκρηκτική αυτή περιοχή. Σημασία έχει να υπάρχουν σχέσεις καλής γειτονίας, ως συμβολή και στη γενικότερη σταθερότητα και ειρήνη στην πολύπαθη περιοχή των Βαλκανίων. Όμως τίθεται στην περίπτωση αυτή το ερώτημα: Ποιος είναι αδιάλλακτος και ποιος προκαλεί ;
Η Ελλάδα, ως πολιτεία στο σύνολό της, έχει κάνει, λόγω τεράστιων λανθασμένων πολιτικών χειρισμών και αδράνειας, αλλά και λόγω υποτέλειας στα κελεύσματα των «άσπονδων φίλων και συμμάχων μας» την έσχατη υποχώρηση στο όνομα της ονομασίας, αποδεχόμενη την σύνθετη ονομασία. Έχει κάνει λοιπόν τον επώδυνο συμβιβασμό, για τον οποίο ομιλούν και προπαγανδίζουν ορισμένοι πολιτικοί κύκλοι. Όμως και στην εθνική αυτή ταπεινωτική υποχώρηση, η οποία θα δημιουργήσει προβλήματα στο μέλλον, γιατί ακριβώς περιέχουν ως δεύτερο συνθετικό το όνομα Μακεδονία, τα Σκόπια προπαγανδίζοντας την Μακεδονία του Αιγαίου παραμένοντας προκλητικά και αδιάλλακτα και διεκδικώντας, όλο το γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας. Πρόσφατα μάλιστα σκοπιανός επίσημος αναγνώρισε το κατεχόμενο από τα στρατεύματα εισβολής και κατοχής της Τουρκίας, βόρειο μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου». Και αυτές οι προκλήσεις είναι μόνο η αρχή…
Έχετε καταλάβει γιατί οι Σκοπιανοί επιμένουν με τόσο ανυποχώρητο πείσμα στο όνομα «Μακεδονία» ; Γιατί το όνομα είναι το όχημα του αλυτρωτισμού! Χωρίς το όνομα ο αλυτρωτισμός δεν έχει μέλλον. Αν δεν κατέβουν στη Θεσσαλονίκη δεν πρόκειται ποτέ να ησυχάσουν.Μετά βέβαια ακολουθεί το γελοίο και υποκριτικό επιχείρημα: Μα τι πρόβλημα μπορεί να δημιουργήσει ένα τόσο δα μικρό κρατίδιο στην Ελλάδα; Γνωρίζουμε όμως ότι δεν είναι τα Σκόπια τα ίδια που μπορούν να δημιουργήσουν πρόβλημα, αλλά οι δυνάμεις που τα χρησιμοποιούν ή θα τα χρησιμοποιήσουν ως προτεκτοράτο για τα γεωστρατηγικά τους σχέδια στο εγγύς ή απώτερο μέλλον….
Το όνομα «Μακεδονία», ακόμη και σε σύνθετη ονομασία, (τους Σκοπιανούς τους ενδιαφέρει να υπάρχει το όνομα Μακεδονία είτε σκέτο είτε σύνθετο) είναι και θα παραμείνει διαχρονική αιτία μόνιμης ανωμαλίας και διατάραξης της ειρήνης από μέρους των Σκοπιανών στα Βαλκάνια και εστία αποσταθεροποίησης. Και να μη μας παραξενέψει το γεγονός ότι αύριο -μεθαύριο θα εγείρουν και μειονοτικά ζητήματα, τα οποία θα στηρίξουν ελληνικοί κύκλοι. Συνήθως ο δούρειος ίππος είναι εντός των τειχών (θυμηθείτε το ουράνιο τόξο).
Όσοι στηρίζουν έμμεσα ή άμεσα τα Σκόπια στην υπερεθνικιστική τους αλυτρωτική και επεκτατική πολιτική, που θα ακολουθήσει και επίσημα πια μετά την ονομασία, να είναι βέβαιοι ότι έχουν συμβάλλει χωρίς να το θέλουν στην αποσταθεροποίηση της περιοχής και έρχονται στην πράξη σε κατάφορη αντίθεση με αυτά που επαγγέλλονται στη θεωρία…
Εκείνο που ενδιαφέρει τους Σκοπιανούς είναι να διεκδικήσουν την διοικητική περιοχή που λέγεται Μακεδονία και ανήκει στην Ελλάδα να ενταχθεί στο κράτος που θα φέρει το όνομα «Μακεδονία». Τι το πιο φυσιολογικό. Θα κινήσουν προς τούτο γην και ουρανόν για να αποδείξουν στους διεθνείς οργανισμούς και τη διεθνή κοινή γνώμη ότι η Ελλάδα σφετερίζεται μια ολόκληρη περιοχή που δικαιωματικά και «βάσει του διεθνούς δικαίου» τους ανήκει. Αυτό που προσπαθούν οι Σκοπιανοί είναι ο αυτοπροσδιορισμός δια του ετεροπροσδιορισμού (δηλαδή του σφετερισμού του ονόματος και του αλυτρωτισμού).
Τα Σκόπια και το εκεί αλβανόφωνο στοιχείο είναι το τελευταίο χαρτί των αμερικάνων για την... πολυπόθητη κρίση στα Δυτικά Βαλκάνια. Απώτερος στόχος, μήπως και καταφέρουν να εμπλέξουν και την Ελλάδα, σε μια πρόδηλη προσπάθεια ανοιχτής πλέον πρόκλησης της Ε.Ε ., η οποία, για πρώτη φορά, θα κληθεί ν' αποδείξει την πολιτική και στρατιωτική συνοχή της, αφού θα δοκιμαστεί ο πρώτος της κρίκος, η Ελλάδα, την οποία οφείλει να προστατεύσει. Αν δεν το καταφέρει, τότε οι αμερικάνοι θα μετατρέψουν άνετα όλα τα Βαλκάνια σ' ένα «νέο Ιράκ», με τους ευρωπαίους να τρέχουν και να μη φτάνουν, γιατί θα υπάρχει άμεσος κίνδυνος να μεταφερθεί η κρίση στα ενδότερα της ευρωπαϊκής ηπείρου, δηλαδή στην καρδιά της Ε.Ε…..